Bayılma Hallerine Dikkat

İnsanın kendini kaybetme halidir. Bu durumda hiçbir^r şey duymaz, kı­mıldamadan yatar; kan dolaşımı duraksar, solunum zayıflar. Bu du­rumdan kurtuluşa da ayılma denir.

Sara, isteri, koma gibi durumlar için bayılma deyimi kullanılmaz. Ba yılmada kalbin gücü birden silinir, kjalb atışları duyulamayacak derece­ye düşer. Kalbin bu zayıflamasına akciğerler de katılır, solunum yok ol­muşçasına azalır. Bayılmaya benzeyen öteki durumlarda kalbin, akci­ğerlerin görevleri pek bozulmaz.

Göz açıp kapayıncaya kadar gelip geçen çok kısa bayılmalar da olabi­lir; bunlara, daha çok, baygınlık de­nir. Buna karşılık dakikalarca, saat­lerce süren ağır bayılmalar da var­dır.

Bayılmada, çoğunlukla, bir baş­langıç dönemi görülür: Esnemeler, kulak çınlaması, bulantı, göz karar­ması bu dönemin başlıca belirtile­ridir. Duyarlılık henüz bütün bütün kaybolmamıştır; yalnız, hastanın hareket kabiliyeti azalmaya başla­mıştır. Kalp atışı, solunum pek aksamamıştır. . Bundan sonra, bayılmanın daha ileri bir dönemi gelir: Hasta birden­bire hareketten kesilir, çünkü kan dolaşımı, solunum görünüşte, hatta gerçekte durmuş, bunun sonucu ola­rak bilinç (şuur) kaybolmuştur. Bu durumda, yüzün rengi kaçmış, du­daklar solmuştur; el, ayak buz gi­bidir, şakaklarda, alında ter taneleri belirmiştir. Bu tam bayılma halidir

Bayılma sırasında insan ağrı, san­cı duymadığı için, bu durumda, has­tada kırık, çıkık varsa bunlar kolay­ca düzeltilebilir. Arıca, ameliyatlar için hastalar uyutucu maddelerle yapma olarak bayıltılır (Bk. Anes­tezi).

Ayılma birdenbire olur. Dışarıdan yardımla, ya da kendiliğinden ayılan ‘ bir kimse birden .bilincine kavuşur; kalb vuruşları, solunum düzelir; ya­vaş yavaş yüzün normal rengi yeri­ne gelir.